Η κραυγή της Δύσης

Ο (εξιδανικευμένος) Δυτικός κόσμος έχει χώρο για όλα. Από τις ψυχικές νόσους μέχρι τις περιβαλλοντικές καταστροφές, τα αγκαλιάζει όλα και τα προκαλεί όλα. Κάθε υποκείμενο που λογίζεται ως λιγότερο ισχυρό ή περισσότερο περιθωριοποιημένο μάχεται για τη θέση του. Κάθε άνθρωπος που παλεύει και κάθε απόφαση που του εναντιώνεται χρωματίζουν την κατάσταση στον δυτικό κόσμο αλλά και τη δύση της κοινωνικής μέριμνας στην Ελλάδα. Η κοινωνία προσπαθεί να διατηρήσει την αυτονομία της επιτιθέμενη με ό,τι μέσο της έχει απομείνει και η τέχνη πρωταγωνιστεί σε αυτή την προσπάθεια.

Κομίζει κανείς γλαύκα εις Αθήνας λέγοντας ότι η τέχνη πάντα αποτελούσε όπλο των λαών και μέσο διερεύνησης όσον συνέβαιναν. Μέσω αυτής της έκθεσης γίνεται μια προσπάθεια να ερμηνευτούν πολιτικά και κοινωνικά φαινόμενα. Η δημιουργία και η διευθέτηση χώρου, όπως αυτή εκφράζεται μέσω των σχημάτων, των χρωμάτων και των διαφορετικών υλικών, γίνεται επιτακτικό αίτημα τόσο στα πλαίσια της έκθεσης όσο και εκτός. Τα εκτιθέμενα έργα βρίσκονται σε άμεση εξάρτηση με την εμπειρία των δημιουργών στα πλαίσια της σύγχρονης δυστοπικής πραγματικότητας.

Οι καλλιτέχνες αρνούμενοι να ακολουθήσουν μια στείρα πραγματικότητα προσφέρουν μέρος των εμπειριών τους ως συμπληρωματικές αναγνώσεις μιας προφανούς κατάστασης. Οι ατομικότητες που χάνονται μέσα στα πλήθη και γίνονται ένα με τη λήθη. Η προσπάθεια αντίστασης σε έναν τρισδιάστατο χώρο οριοθετημένη από το πλαίσιο του πίνακα. Τα πύρινα χρώματα που σηματοδοτούν την περιβαλλοντική καταστροφή. Οι άλογες κινήσεις δεικτικές απελπισίας που δεν βρίσκει διέξοδο και η μανία που εγκλωβίζει σ’ ένα σκοτεινό Εγώ. Ακόμη και αν δεν είναι κυριολεκτική και άμεση η αναπαράσταση αυτών των συναισθημάτων, το χρώμα και η φόρμα έρχονται να συγκεράσουν το κενό μεταξύ σαφήνειας και ασάφειας. Η έκθεση ξεπερνάει τις συμβάσεις της παραδοσιακής ζωγραφικής, την οποία συμπεριλαμβάνει ακριβώς για να μπορέσει να την κατανοήσει, αγκαλιάζοντας επίσης διαφορετικές τεχνοτροπίες εξίσου ισχυρές. Η εκάστοτε καλλιτεχνική πρακτική είναι θεμελιώδης για το τελικό μήνυμα της εικαστικής δημιουργίας. Φέρνει τον θεατή αντιμέτωπο με την αντίληψή του, επιδιώκοντας να δημιουργήσει μοναδικούς συσχετισμούς, προκαλώντας τον να γίνει μέρος της έκθεσης.

Κείμενο: Λίνα Τσιώλη

Συμμετέχουν οι καλλιτέχνες:

 Mike Vira

 Νίκη Ζαχαρή

 Γιώργος Λιάκος  

Πληροφορίες

Διεύθυνση: Pocket Star Gallery Neo Faliro, Κατσουλάκου 19 Νέο Φάληρο – Πειραιάς

Διάρκεια: 29 Σεπτεμβρίου – 8 Οκτωβρίου

Άνοιγμα: Τετάρτη 29 Σεπτεμβρίου 18.00 – 20.00

Ωράριο λειτουργίας: Τρίτη έως Σάββατο 17.00 – 20.00

Είσοδος ελεύθερη

Στον χώρο της γκαλερί τηρούνται όλα τα υγειονομικά μέτρα όπως ορίζονται από τις αρμόδιες αρχές.

Εικαστική επιμέλεια: Λίνα Τσιώλη

Οργάνωση παραγωγής: Culture365